प्रासंगिक

मानवसमूहाच्या अनुभवाने पाहिलेले रंग जितके मनमोहक असतील तितकी त्या रांगोळीत अधिक मोहकता असेल. ह्या रांगोळीतील विविध रंग म्हणजे त्या समूहाच्या सामाजिक, राजकीय, आर्थिक, सांस्कृतिक विचारांची तिच्या अस्तित्वापासून झालेली घुसळण!

खरे तर ‘ओळख’ आणि ‘ओळखणं’ ह्यातला फरक ओळखायला आपण चुकतो. हीच चुक मग आपल्याला अनुभवांची शिदोरी देते. कधी कटू, कधी चांगले, कधी काही काळ पुरणारे तर कधी आयुष्य बदलवणारे.

कारण क्रिकेट पीच वर उभे राहून तेंडूलकर चे कपडे घातले तरी पहिल्या बॉलवर आपली विकेट पडते. मग फसते ते कोण? समोरची लोक कि ते कपडे घालून पीच वर गेलेले आपण. ह्याचा विचार ज्याचा त्याने करावा.

बरं एखादी स्त्री एकटी असेल तर तू एकटी आहेस आणि मीच तुला खांदा देऊ शकतो असा अनाहूत सल्ला सुद्धा देऊन टाकतात. माझ्याशिवाय मी तुला कोणाचीही होऊ देणार नाही हेही सांगतात. बर हे सगळ कोणी एकटा माणूस नाही तर रोज असे १०-२० मेसजेस तरी इनबॉक्स मध्ये धडकत असतात. आपण कोणाला इग्नोर कराव आणि कोणाला ब्लॉक?

१६ डिसेंबर १९७१ हा दिवस भारतीय इतिहासाचा एक गौरवशाली साक्षीदार आहे. ह्याच दिवशी जवळपास १ लाखाच्या आसपास (९३,००० हजार) पाकिस्तानी सैन्याने भारताच्या सैन्यापुढे शरणागती पत्कारली. आपल्यासाठी महत्वाचे असणारे दिवस आपण अगदी लक्षात ठेवतो. फ्रेन्डशिप डे, व्ह्यालेनटाईन डे, चॉकलेट डे आणि लिस्ट गोज ऑन. पण ज्यांनी आपल्यासाठी रक्त सांडले त्या सैनिकांना आपण जर त्यांना मानवंदना दिली तर आपण खऱ्या अर्थाने विजय दिवस साजरा केला अस मी म्हणेन.

सायन्स ह्या दूरचित्रवाणी वरील वाहिनीने रामसेतू वर कार्यक्रम करताना रामसेतू हा मानवनिर्मित असल्याचे म्हणताच एकच धुराळा उडाला आहे. डिस्कवरी चॅनलची असलेली ह्या वाहिनीने हे मांडताना काही शास्त्रीय आधार घेतले आहेत. ह्यातील राजकारणाचा आणि आपल्या भावनांचा भाग बाजूला ठेवून रामसेतू म्हणजे काय हे समजून घेणे खूप गरजेचे आहे.

सहजच फिरायला एकदा मॉल मध्ये गेलेले असताना एक साधारण साठीच्या काकूबाई आईस्क्रिम  चाखत मजेत फिरत होत्या. आमची अशीच थोडीशी ओळख झाली आणि बोलता बोलता काकूबाईंनी विचारले तुझ्या मोबाईलमध्ये डेटा असेल तर शेअर करतेस का गं? मी केला… मला वाटले काही महत्वाचा मेल वगैरे करायचा असेल!!

आम्ही तिथे पोहोचलो तोच मुग्धा आणि तिच्या सर्व मैत्रिणींना प्रचंड आनंद झाला.ताई मी हे केले बघ…ताई माझा डान्स बघतेस का…..ताई माझा ड्रेस आवडला का?? …..वगैरे वगैरे …. खरे पहिले तर त्यात मुग्धाशिवाय इतर कोणी मला ओळखतही नव्हते. यांचे वय दिवसागणिक वाढले होते पण मन आणि मेंदू मात्र एखाद्या वर्षभराच्या बालकासारखाच निरागस राहून गेले होते.