प्रेम
मग शेवटी घाबरत घाबरत धीर करून तिच्याकडे पाहिलं…… आणि तेवढ्यात तिने पण माझ्याकडे पाहिले.
पुढे दोघांच्या तोंडातून एकच प्रश्न बाहेर पडला…
अफवा नाही मनाचेTalks पसरवा
मग शेवटी घाबरत घाबरत धीर करून तिच्याकडे पाहिलं…… आणि तेवढ्यात तिने पण माझ्याकडे पाहिले.
पुढे दोघांच्या तोंडातून एकच प्रश्न बाहेर पडला…
“मॅडम…. तुम्ही पण माझ्याचसारखे की काय ..?? त्याने छद्मीपणे विचारले.
काही न बोलता ती नुसती हसली. बाजूच्या गार्डन रेस्टॉरंटमध्ये त्याला घेऊन गेली.
“मी रत्नाकर निकम.. याचा बाप. साहेब साधा आहे हो माझा मुलगा. काही केले नसेल त्याने. सोडून द्या त्याला. बोलता बोलता रत्नाकरच्या डोळ्यात अश्रू आले. देशपांडे पुन्हा चमकलेच. आता तर दोघेही बाप बेटे त्यांच्या समोर हात जोडून उभे होते.
बगूनानांची बाग कधी बहरलीच नाही.
खोल जमीन धरून बसलेली ,वांझोटी झाडे.
पुरूषभर ऊंच गवताशी लपाछपी खेळणारी.
ऊजाड…..ओसाड.
“आकाशवाणीचं हे जळगाव केंद्र आहे. सुलभा देशपांडे बातम्या देत आहे. अमेरिकेची पहिली अवकाश संशोधन प्रयोगशाळा स्कायलॅबचं नियंत्रण सुटलं आहे. अमेरिकेची ही स्कायलॅब १४ मे १९७३ रोजी आकाशात सोडण्यात आली होती. ७७,१११ किलोग्राम वजनाच्या या स्कायलॅबने पृथ्वीच्या वातावरणात प्रवेश केला असून कुठल्याही क्षणी ती पृथ्वीवर कोसळण्याचा धोका निर्माण झाला आहे.”
हल्ली लिहायला काही फारसे डोके लागत नाही. हा! रहस्यकथा किंवा गूढकथा लिहायला थोडा विचार करावा लागतो. पण कौटुंबिक कथा लिहायला अजिबात विचार करावा लागत नाही. एक सुंदर दिसणारी नायिका पाहिजे आणि….
भजन संपल्यावर त्याला विचारले” हे काय …’?? तर म्हणतो “कंटाळा आला होता. पिच्चर पाहायला जात होतो पण देवळात हे भजन चालू होते म्हणून थांबलो. त्यांनी विचारले बसतो का.. ?? म्हटले हो…….घातली टोपी, घेतले टाळ आणि बसलो त्यांच्यात. दोन तास कसे निघून गेले कळलेच नाही.
प्रथम नवरानवरीचे छोटे भाचे, पुतणे नाचत येतील. मग भाऊ बहीण, मग काका काकी, मामा मामी,शेवटी आई वडील. यांच्या मागून नवरा नवरी येतील. म्हणजे कसा एक इव्हेंट होईल तो. त्यातही कोणाचे जुळले तर फायद्याचे आहेच ना.
चला नेहमीची ट्रेन आली. देशपांडेला आज विंडोसीट मिळाली वाटतं. म्हणजे दोन स्टेशननंतर आपल्याला मिळेल. च्यायला…. हे काय …?? इथे कसा सिग्नल मिळाला हिला?? पुढचे स्टेशन तर जवळ आलंय आणि बाजूच्या फास्ट ट्रॅकवर शताब्दीही थांबलेली दिसते…. अरे बापरे …!! हे काय सगळी माणसे ट्रॅकवरून चालत जातायत.
वॉट्सऍप ना खुप गंमतीशीर एप्प आहे. प्रत्येक माणसाच्या व्यक्तिमत्वाचं प्रतिबिंब त्याच्या पोस्ट मधुन पडत असतं. बराचद्या पोस्ट बघण्यात वेळ घालवायचा की नाही आपण पाठवणार्याचं नाव बघुन ठरवायला लागतो.जशा वोट्सएपवर तशा प्रत्यक्ष जीवनातही माणसांच्या काही कॅटॅगिरी असतात.