अफवा नाही मनाचेTalks पसरवा
याच हॉटेल मध्ये मुहमद अली जिना पूल खेळून अधिकचे पैसेही कमावत असत. त्या काळात असे म्हटले जायचे की जमशेदजी टाटा यानां या हॉटेलचे कर्मचारी हॉटेलमध्ये येऊ देत नसत. कारण त्यांनी त्यांच्या ताजमहल हॉटेलचे बांधकाम सुरू केले होते.
मुळचा बोरिवलीकर असलेला रोहित सध्या इंग्लडमध्ये एका औषध कंपनीचा संचालक आहे. आतापर्यंत ६०० शेतकरी कुटुंबांना त्याने मदतीचा हात दिला आहे. २०१४ मध्ये त्याने यवतमाळ जिल्ह्यातील पांढरकवडा आणि मंगी कोलमपोडा येथील १०३ विधवा महिलांसोबत संवाद साधून त्यांना ५ लाख रुपयांची आर्थिक मदत केली.
बरं तीने काही वर्षांच्या स्वकष्टाच्या जोरावर स्वतःचे अस्तित्व निर्माण केले तरी संधी मिळेल तेव्हा तिच्या जखमा ओरबाडायला सुशिक्षित आणि सज्जन म्हणवणारे सुद्धा मागे पुढे पाहत नाहीत. हो, सरसकट अशीच विचारसरणी नसते. तिच्या कर्तृत्वाचा सन्मान करणारे सुद्धा असतात पण ते विरळाच..
आपले भावनाशून्य डोळे दुसऱ्यांना दिसू नये म्हणून? सततच्या व्यसनामुळे डोळ्याखाली आलेली काळी वर्तुळं झाकण्यासाठी? सतत भावनाशून्य, व्यावहारिक जगात राहिल्याने रडू येत नसेल का? असे प्रश्न तर खूपच आहेत. उत्तर मात्र एखादा ‘सिलिब्रेटी’ च देऊ शकतो
‘नांदा सौख्य भरे’ हि झी मराठीवरची मालिका माझी सर्वात आवडती मालिका .या मालिकेमधील सर्वच पात्रे खूप सुंदर होते. त्या सगळ्यांनीच आपापली कामे खूप छान बजावली. विशेषतः एका सामान्य कुटुंबाची गोष्ट यामध्ये दाखवली गेली. सुशिक्षित ,संस्कारी आणि जीव लावणारी व्यक्तिमत्व यामध्ये साकारले गेले.
हा प्रवास समजून घेण्याची प्रगल्भता, न आपल्याकडे आहे न ती समजून घ्यायला वेळ. ज्याला हा महोत्सव समजला त्याने निसर्गाच्या ह्या अनंताकडून अनंताकडे जाणाऱ्या प्रवासाचा खरा अनुभव घेतला असं मी म्हणेन.
असंख्य मराठी माणसं या वारीसाठी आसुसलेली असतात. देहू आळंदी ते पंढरपूर हा प्रवास म्हणजे एक विलक्षणीय सोहळा असतो. हजारो वर्षांपूर्वीची हि परंपरा असते. या वारीचं सौंदर्य, कौतुक हे केवळ आपल्या देशातच नाही तर जगभरात प्रसिद्ध आहे.
हा चक्रव्युह भेदण्यासाठी, चांगला उपाय म्हणजे ‘Low Cost Housing’. एक चुकीचा समज असा आहे कीे ‘लो कॉस्ट हाऊझिंग’ हा कंसेप्ट फक्त गरीबांसाठी असतो. ‘वायफळ खर्च करणं म्हणजे श्रींमत असणं’ असाच काहीसा हा तर्क आहे. याउलट श्रीमंत लोकच अधिक चोखंदळ असतात आणि ते आपल्या संपत्तीचा योग्य विनीयोग करतात.
आज बरेचजण प्रसिध्दीच्या लालसेपोटी अक्षराला अक्षर जोडून, यमक जुळवून साहित्य तयार करीत आहेत. लगेच त्यास स्थानिक वृत्तपत्रामधून प्रसिध्दी मिळाले की झाले साहित्यिक. लगेच आपल्या नावसमोर किंवा नावाखाली बिरुदावली मिरवण्यास तयार. हे तर काहीच नाही काही साहित्यिक मंडळी इतरांचे साहित्य आपल्या नावावर प्रकाशित करून स्वतःची वाहवा मिळवितात. आपले साहित्य आपल्या नंतर येणारी पिढी अभ्यासेल असे तयार करू या.
अमिताभने एका इंट्रव्ह्यु मध्ये सांगीतलं की तो राजकारणात असताना त्याला दडपण आलं होतं, तो धीरुभाईंना भेटला तेव्हा त्यांनी अमिताभला सांगितलं, अमिताभ, तु मनोरंजन छान करतोस, तेच कर!..