अफवा नाही मनाचेTalks पसरवा
सचिन संस्थानाच्या मुस्लिम नवाबाची मुलगी हैद्राबादच्या हिंदू महाराजाची पत्नी झाली. फातमा बेगमला मलिका म्हणून नाही न्याय मिळाला मात्र मुलीला ती प्रतिष्ठा मिळाली. संजय दत्त यांची दुसरी पत्नी मॉडेल रिया पिल्लाई ही याच झुबेदाची नात आहे.
अगदी तसेच, आपणही प्रत्येक दिवशी, दर आठवड्यात अल्पकाळांत आपल्याला मिळालेल्या परताव्याची (Returns) उजळणी करत बसणे, हे निरर्थक आहे.
ही प्रक्रिया एक महीना रोज नियमित केल्यास स्वयंसुचना अंतर्मनात रुजण्याची सुरुवात होते, कितीही अशक्य कोटीतली स्वप्ने असो, ती पुर्ण करण्यासाठी अंतर्मन आकाशपाताळ एक करते.
मागच्या तीनचार वर्षांपासुन ह्या सर्व क्रिया करतो, आणि ह्या सर्वांचा मला खुप फायदा झाला, माझी अनेक स्वप्ने आश्चर्यकारक रित्या पुर्ण झाली आणि माझा विश्वास दृढ झाला.
खरे तर कोणी ठरवलेल्या रंगाचे ड्रेस घालून जायची कल्पनाच तिला पटत नव्हती. आणि त्या त्या रंगाच्या साड्या आणि ड्रेस तिच्याकडे असतीलच याची खात्री नव्हती. तरीही सर्वांचा आग्रह म्हणून आजच्या कलरचा ड्रेस तिने घातला होता. नशीब आजच पगार झाला, म्हणून खरेदीसाठी मार्केट मध्ये आली होती. उद्याचा कलर कोणता हे पाहून त्या रंगाचा टॉप तिने घेतला. अचानक शेजारच्या दुकानातील फुटबॉलकडे तिचे लक्ष गेले.
दोन रस्ते आहेत, “आपला पराभव उराशी जपुन ठेवा, आणि दुःखी व्हा!” किंवा “पराजयातुन धडा घे, आणि पुर्वीपेक्षा अधिक उत्साहाने आयुष्याला सामोरे जा, झोकुन देऊन लढाई लढ आणि विजयी बनुन दिमाखाने ह्या जगापुढे मिरव.”
अमेरीकेमध्ये ‘आर्थर बेरी’ नावाचा दागिने चोरी करण्याच्या कलेत पारंगत असलेला, आणि चोरीचं असामान्य टॅंलेट लाभलेला चोर होऊन गेला. अमेरीकेच्या गुन्हेगारी इतिहासात त्याचं नाव आजही एक नंबरला आहे, इतका तो सफाईदार चोर होता.
सेवानिवृत्त झालेल्या किंवा वयाची ६० वर्षे पूर्ण झालेल्या जेष्ठ व्यक्तीपूढे नियमित उत्पन्न मिळवण्यासाठी अनेक पर्याय आहेत. यातील काही पर्याय सर्वसाधारण नागरिकांनाही उपलब्ध आहेत. यांची थोडक्यात तोंडओळख येथे देत आहोत.
माझ्या लहानपणी मुबईत माझ्या शेजारी राहाणारे बलसाड गावचे गुजराती त्यांचं वाळत घातलेलं धोतर शोधताना ‘मारू लुगडु क्यां गयु..’, असं त्यांच्या बायकोला विचारताना मी ऐकायचो, तेंव्हा मला भारी मौज वाटायची. हा माणूस धोतराला लुगडूं का म्हणतो, असा विचार तेंव्हा मनात यायचा, कारण माझ्या तेंव्हाच्या ठाम समजुतीप्रमाणे लुगडं म्हटलं की, ते नऊवारी असतं.
मी परग्रहाहून आल्यासारखा तो बघू लागला. नंतर त्याला काही जाणीव झाली असावी “लोकं प्लास्टिक पिशवीच मागतात काय करावं?” असे सांगून त्याने त्याच्यापुरता हा प्रश्न सोडवला आणि मला अनेक प्रश्न देऊन मोकळा झाला. शासनाने आदेश काढावे आपण त्याची खिल्ली करावी, चांगले आदेश धुळीस मिळवावे, वरून शासन काम करत नाही म्हणून ओरडावे.
आनंदी रहायला माणसाला शिकवावं लागतं का? जसं पक्ष्याला उडायला आणि माशाला पोहायला शिकवावं लागत नाही तसं भव्य स्वप्नं बघायला, दुसर्‍यांवर प्रेम करायला आणि जगाला भरभरुन आनंद वाटायला माणसाला शिकवावं लागत नाही.