अफवा नाही मनाचेTalks पसरवा
आपले भावनाशून्य डोळे दुसऱ्यांना दिसू नये म्हणून? सततच्या व्यसनामुळे डोळ्याखाली आलेली काळी वर्तुळं झाकण्यासाठी? सतत भावनाशून्य, व्यावहारिक जगात राहिल्याने रडू येत नसेल का? असे प्रश्न तर खूपच आहेत. उत्तर मात्र एखादा ‘सिलिब्रेटी’ च देऊ शकतो
चिमुटभर दुःखाने कोसळु नकोस,
जुनी खरकटी विसळु नकोस,
यशाची चव निरखुन बघ,
आलचं अपयश तर पचवुन बघ,
वॉट्सऍप ना खुप गंमतीशीर एप्प आहे. प्रत्येक माणसाच्या व्यक्तिमत्वाचं प्रतिबिंब त्याच्या पोस्ट मधुन पडत असतं. बराचद्या पोस्ट बघण्यात वेळ घालवायचा की नाही आपण पाठवणार्‍याचं नाव बघुन ठरवायला लागतो.जशा वोट्सएपवर तशा प्रत्यक्ष जीवनातही माणसांच्या काही कॅटॅगिरी असतात.
“हो …तरीही शेवटी लग्न तुला करायचे आहे. संसार तुला करायचा आहे. त्या कुटुंबात तुला राहायचे आहे. मग ती माणसे कशी आहेत?? त्यांचा स्वभाव कसा आहे ?? नवऱ्याला काय आवडते ?? तो आपल्याबरोबर संसार करण्यास सक्षम आहे ना ?? या गोष्टी पाहायला नकोत का ??” सौ. चा सूर आता समजावणीचा झाला.
वायद्यांचे व्यवहार अर्थातच भावी व्यवहार हा एक भविष्यात होणाऱ्या व्यवहाराचा एक करार असतो . यातील खरेदीदार आणि विक्रेता , त्याना मान्य असलेल्या निश्चित अशा मालमत्तेची भविष्यातील किंमत कराराच्या दिवशी निश्चित करतात. यातील तरतुदीनुसार दोन्ही बाजूने करारातील अटींची पूर्तता करार पूर्ण करणाच्या दिवशी करावयाची असते.
असचं एक उदाहरण एप्पलचं, स्टीव्ह जोब्ज आपल्या टेक्नीकल टिमवर सतत रागवत असायचा. मॅकिंटोश कॉम्प्युटर बनवताना, कॉम्पुटरच्या आतल्या भागात असणार्‍या, सर्किटची मांडणी थोडीशीही अस्ताव्यस्त त्याला चालायची नाही. ती नेटनेटकी, दिसायला सुरेख असावी, असा त्याचा आग्रह….
‘नांदा सौख्य भरे’ हि झी मराठीवरची मालिका माझी सर्वात आवडती मालिका .या मालिकेमधील सर्वच पात्रे खूप सुंदर होते. त्या सगळ्यांनीच आपापली कामे खूप छान बजावली. विशेषतः एका सामान्य कुटुंबाची गोष्ट यामध्ये दाखवली गेली. सुशिक्षित ,संस्कारी आणि जीव लावणारी व्यक्तिमत्व यामध्ये साकारले गेले.
हा व्हिजनबोर्ड नुसता बनवुन, भिंतीवर चिटकुन, लटकावुन चालत नाही…याला पाहीलं की रक्त सळसळायला हवं, अंगावर रोमांच यायला हवेत, मनात आनंदाची कारंजी थुईथुई नाचायला हवीत. जसं शॅंपेनचं टोपण काढलं की फेस उडतो ना, तशा मनातुन कल्पनांचे थेंब उसळायला हवेत. कल्पना प्रत्यक्षात आणण्याची जिद्द् हवी, आणि त्यासाठी झपाटुन कृतीही केली पाहीजे.
वांग्याचा हा पोस्टमोर्टेर्म बघून हिरव्या मिरच्यांनी धसका घेतला आणि त्यांनी गरम तव्यावर स्वतःच्या प्राणाची आहुती दिली. हा सगळा प्रकार बघून पांढरा शुभ्र लसणाचा कांदा इकडे तिकडे बरळत होता. मी त्याला चांगला एका हाथाने धरून दुसऱ्या हाताच्या मुठीने एकाच दणक्यात मोडून काढणार तोच निसटला….
